فکر میکنم دیگه کسی به بلاگفا سر نمیزنه

داشتم میچرخیدم بین پست ها

لینکدونی

دوستام

چقد دلم برای اینجا تنگ شد یهویی

خوب باشین همتون :)

اگه اومدین اینورا حتما یه نشون از خودتون بزارین دلم میخاد بدونم هنوزم کسی سراغ اینجا رو میگیره :)

شاید برگردیم به عقب شاید طرحی را به یاد بیاوریم که سوت بلند قطار زندگی همه ی مارا از آن قالب تهی کرده باشدمه آلود ، نم ناک شبیه قطره شبنمی که رو برگ درختیاز دل انبوه جنگلی بر فراز قله هامن آن بارانی را میبینم که یادم داده بود پاییز فصل گوشه نشینی و بی برگی نیستمن اما رنگین کمانی میبینم که خدای تک تک فرزندان سرزمینم بوده و هستریشه میبینم ...رگ هایی که میتپند ، رگ هایی ک شکوفه می دهند، رگ هایی که بریده می شوند اما زندگی را بر سردار میبرند ...آرام و خوش صدا از آواز سرودهای پرتپش از آزمون سربلند تقدیر از فریاد و داد من دوباره پرواز خواهم کرد بال های زخمی من جان پناهت بیا برای آخرین باربرای نهایت بودنبرای ...تا ابدیت کنار یکدیگر زنده بمانیم ...

اینجا پر از ساده بودن هاست من به سادگی به حال خوب این قلم باز میگردم . . . :) خوش آمدم